Morgen is het weer zover, met mijn ouders en enkele andere naar de Volkskrantdag van het Filmfestival Rotterdam. Deze dag gaan we 5 films zien!
Ik ben erg benieuwd wat we dit jaar weer voorgeschoteld krijgen, in de afgelopen jaren hebben we al verschillende fantastische films gezien.

Nu maar lekker slapen zodat ik morgen goed fit aan de dag begin.

20 september was het dan zover, de Grote Hoogvliegersdag op Rotterdam Airport.

Wat er aan vooraf ging:

Zo’n twee maanden geleden vroeg een vriendin van me of ik wilde
ondersteunen bij het organiseren van een Hoogvliegersdag. Uiteraard was
ik berijd te helpen. Het begon bij de vrijwilligers en VLM coordineren,
maar in gaande weg wist ik er steeds meer er van af. Tot vorige week ik
er helemaal in stond en van verschillende kanten zelfs mail en
telefoontjes kreeg.

Gisteren was dus eindelijk de dag gekomen en rond 6.45 was ik met
Shaddy op Rotterdam waar Daphne en Eric al zaten te wachten tot we naar
binnen mochten.

Na nog de nodige laatste dingen kwamen rond 9.00 de eerste kinderen
en ging de laatste rond 17.30 weer naar huis. Wat daartussen heeft
afgespeeld is eigenlijk onbeschrijfelijk!

Ik ben nu bezig de foto’s een beetje uit te zoeken en dan komen ze op mijn site www.vvermeulen.com te staan (events) en ook op de site van de stichting www.stichtinghoogvliegers.nl zullen de nodige foto’s en zelfs filmpjes komen te staan!

Gaat het allen zien en als je wil; Donaties zijn natuurlijk altijd welkom!

Vincent

Sinds kort heb ik er een nieuwe website bij, namelijk www.vvermeulen.com. Ik had al www.vvermeulen.nl waar ik oorspronkelijk was begonnen mijn genealogie op te zetten.

Nadat ik fanatiek aan het fotograferen was geslagen en ik steeds meer
foto’s op de site erbij wilde zetten was pas geleden de ruimte op.

Zo kwam ik op het idee er nog een site bij te nemen welke ik dan kon gebruiken voor mij foto’s.

Ik de komende tijd zal ik alle nog op .nl staande foto’s over gaan
zetten naar de .com waarna eerst genoemde weer alleen gebruikt gaat
worden voor de stamboom.

Ook staat er vanaf deze week nog een site van mijn hand op het web, namelijk www.alexvonk.nl
Alex is een vriend van mij die mij heeft gevraagd een site te bouwen
over een uitdaging voor de kankerstichting waar hij mee aan de slag is
gegaan.

Al met al dus een hoop nieuws voor jullie om te bekijken, komt dat zien!!!!

Woensdag 14-05-08

Ik heb woensdag 14 mei een ongelukje gehad met de auto.
Toen ik om 5.30 naar mijn werk wilde gaan keek ik even niet goed genoeg of er een auto aankwam bij het wegrijden uit het parkeervak en zoals je al kan raden, kwam er dus WEL een auto aan.
De botsing viel eigenlijk nog best wel mee, maar de schade was er niet minder om aan mijn auto.
De tegen partij had nagenoeg geen schade, ook al zal het nog wel wat kosten, maar bij mij zag het er niet best uit.

Gelijk heb ik een collega gebeld dat hij me moest komen halen. Eigenlijk zag ik pas echt wat ik voor schade had toen hij me ‘s middags thuis bracht.
Donderdag heb ik toen de auto van mijn ouder buurjongen kunnen lenen en vrijdag ochtend ben ik toen bij de dealer / garage waar mijn auto vandaan komt een leenauto gaan halen…. een corsa met pas 401 kilometer op de teller!

Zaterdag ben ik bij een garage hier in de buurt gaan kijken voor een andere, ik had gehoord dat het een goede was. Daar stonden heel wat verschillende tweedehands auto’s waaronder dus een Opel Astra die helemaal gelijk was aan die van mij, alleen dan een  maand jonger! Deze heb ik na een proefrit en wat vragen en onderhandelen gekocht. De oude auto heb ik nog wat Euries voor terug gehad en rij dus vanaf volgende week rond alsof er niets is gebeurt alleen dan met een ander kenteken

Zaterdag 12 april 2008

Via Daphne ben ik in contact gekomen met de stichting Hoogvliegers. Een collega van haar heeft de stichting opgericht en zij was gevraagd een gedeelte van de organisatie op zich te nemen voor de dag op vliegveld Lelystad van 12 april.

Na een relatief korte nacht zaten we rond 6.15 in de auto om richting Utrecht te gaan, daar zouden we nog een vriendin van Daphne ophalen. Iets voor 7.00 stonden we bij Suzanne voor de deur en met z’n drieën gingen we verder naar vliegveld Lelystad.
Daar aangekomen rond 8.00 bleken er al aardig wat mensen op de been en kwam zelfs het eerste kind al aan met begeleiding. De organisator van de Hoogvliegers, Jeroen, ging toen een briefing geven. Wij hebben hier echter niet helemaal meer naar geluisterd, want we voorzagen problemen bij het parkeren als we niet gelijk daar heen zouden gaan. Achteraf is het ook zo gebleken, want er stonden op een gegeven moment 3 rijen auto’s achter elkaar, waardoor de middelste rij niet meer weg kon. Hoogst waarschijnlijk is alles best goed gekomen, ik heb niets meer gehoord over auto’s die lang hebben moeten wachten.

Nadat Suzanne en Daphne een tijd hadden staan klappertanden en ik een paar keer heen en weer gereden had in een gesponsord Hertz busje zijn we even koffie gaan halen. Hierna hebben we nog wel even gestaan maar al snel werd eigenlijk duidelijk dat we dit uit moesten gaan besteden en dat Daphne als mede organisator niet op de parkeerplaats thuis hoorde maar heen en weer moest reiden en kijken of er nog dingen geregeld moesten worden.

Dingen moesten inderdaad geregeld worden. De DC3 had passagiers nodig!
Buiten dat ieder kind een keer in een klein toestel mocht konden er nog een hele boel andere dingen worden gedaan, waaronder 6 vluchten met een DC 3 waar 18 personen in mee konden.
Net na de aflossing op de parkeerplaats gingen we daar even kijken en kwam er net een groep kinderen en ouders aan onder begeleiding van Shaddy en Patrick.

Dit zou de tweede vlucht worden, maar bij het inchecken was blijkbaar al wat mis gegaan waardoor de lijsten gecontroleerd moesten worden. Daphne vroeg aan Shaddy en Patrick dit te doen en aan mij om even te kijken of alles goed bleef lopen. Zij zelf ging dan terug naar de Pioniers hangaar om te regelen dat van daaruit ook alles goed bleef lopen richting de DC3.

De eerste vlucht ging rond die tijd vertrekken maar tot ons aller verbazing kwam daar al weer de volgende bus aan rijden met weer 18 kinderen en ouders voor vlucht nummer drie!!!
Dit ging iets te snel achter elkaar mede doordat het zo druk was op de start- en landing-baan dat het nu wel twee uur zou duren voor de derde vlucht zou vertrekken.
Ik vond het erg vervelend dat ik dus deze kinderen en ouders moest vertellen dat ik ze terug moest laten gaan naar het andere gedeelte van het vliegveld omdat ze anders heel lang moesten wachten. Gelukkig reageerde niemand erg vervelend en kreeg ik de indruk dat iedereen het wel begreep.

Ondertussen  gingen alle activiteiten op het hoofd terrein bij de pioniers hangaar uiteraard ook door en kwamen er verschillende voertuigen aan waar kinderen mee op waren gehaald van (zieken)huis om deze dag te beleven. Onder andere  waren er twee Amerikaanse politie auto’s, politie motoren, Lamogini’s, Ferari’s, vrachtwagens en nog veel meer.

Met Ger (rechts) en Gert (links) heb ik  nadat de tweede vlucht vertrokken was elke keer besproken op welke tijden de DC3 weer ging vertrekken en wanneer de kinderen dan dus aanwezig moesten zijn in de vertrekhal van het vliegveld. Dit regelde ik dan weer met Daphne dat ze zorgde dat de passagiers op tijd aanwezig waren.

Rond vlucht drie voegde zich ook nog twee dames van de EHBO bij het team van de DC3 vrijwilligers. Ze gingen niet mee de lucht in maar liepen wel elke keer mee naar het toestel als dat weer was geland om te kijken of alle kinderen veilig waren geland.
Shaddy en Patrick moesten na het vertrek van de zesde vlucht helaas er vandoor, ze waren gekomen met een van de vliegtuigjes vanuit Rotterdam en hun piloot ging er binnen een half uur vandoor.

Na het landen van de zesde vlucht heb ik ook nog wat foto’s staan maken op het platform, er hoefde niemand meer in de aankomsthal te blijven om eventueel volgende vliegertjes op te vangen. Enkele van de kinderen werden nog geïnterviewd door het team dat een DVD zal maken voor de stichting Hoogvliegers. Ook ouders maakte natuurlijk nog de nodige foto’s van de blije kinderen.

De DC3 ging na deze laatste vlucht gelijk weer vertrekken naar de standplaats op Schiphol.

Toen terug naar de Pioniers hangaar, waar nog een groot aantal vrijwilligers en kinderen met ouders rondliepen. De vliegtuigjes vlogen nog steeds met de laatste paar kinderen. Ook zou de Antanov een keer vliegen en Daphne kwam me halen omdat ik mee mocht. Daar aangekomen bleek de Antanov toch al weer vol te zijn.
Suzanne had ze al wel meegekregen met een klein toestel waar de laatste twee kinderen in gingen vliegen. Uiteindelijk zagen we nog een toestel wat op het punt stond om te vertrekken. Later bleek echter dat dat was om naar zijn standplaats ergens anders op het terrein te zijn, maar Daphne kreeg het voor elkaar dat ze nog wel even een rondje zouden vliegen om mij mee te kunnen nemen! Dank je Daphne en dank je piloot van de PH-VFB!

 Na mijn terugkomst ging Jeroen net beginnen met zijn dank woord voor de inzet van alle vrijwilligers. Er moest nog een heel klein beetje worden opgeruimd en hierna zijn we moe maar zeer voldaan richting huis vertrokken met een overload aan herinneringen die ik van mijn leven niet meer zal vergeten.

Of ik er de volgende keer weer bij kan zijn weet ik nog niet, maar dit was zeker niet de laatste keer dat ik hieraan heb mee geholpen.

Ik heb die dag nog meer foto’s gemaakt dan dat hier staan, kijk daarvoor HIER

Voor mensen die dit geweldige initiatief willen steunen, kijk op de site van de stichting Hoogvliegers
Niet iedereen kan vrijwilliger zijn op zo’n dag, maar ook donaties zijn van harte welkom!

Vrijdag 28-12-2007

Via een vriend van mij ben ik sinds kort fotograaf voor VPRO’s 3voor12 afdeling Rotterdam.
Vrijdag was het dan zover dat ik voor het eerst foto’s ging maken bij een concert voor 3voor12 in de EXIT in Rotterdam centrum. De band die zou gaan optreden heette Equal en werden aangekondigd als een reggea / ska band. Ik heb nog via internet gezocht of ik iets van ze kon vinden, maar helaas.

Op de site had ik gezien dat het om negen uur zou beginnen dus ik wilde zeker wel op tijd zijn. Rond kwart voor negen liep ik er binnen en er was nog bijna helemaal niemand. De zanger van Equal was degene die mij bij binnenkomst begroette en ik heb even met hem staan praten.
Niet veel later kwam Miriam binnen, welke voor 3voor12 zou schrijven en tevens redactrice is, samen met haar vriend Marco. Na te hebben voorgesteld hebben we wat gedronken en zitten praten. Dit konden we nog redelijk lang doen, want de negen uur op de site daar hadden de band leden van het voorprogramma geen boodschap aan. Niet dat dat in de avond had gepast, want het was een zeer relaxte avond, waar een sfeer hing dat alles mocht en niets moest.

Tijdens de optredens heb ik flink wat foto’s gemaakt, welke voor een gedeelte dus op de site van 3voor12 komen en ik zal er binnenkort ook een paar op mijn eigen foto site zetten.

Miriam haar verslag met een aantal van mijn foto’s staat op:
VPRO 3voor12 afdeling Rotterdam

Een aantal andere foto’s staan op mijn eigen site:
Foto’s van Bas de indiaan en de multicultiband
Foto’s van Equal

De site van Equal:
Equal one Blood

Zondag 25-11-2007

Afgelopen maandag de 19de was het een jaar geleden dat oma Vermeulen-Drent was overleden. Ik ben die dag met mijn nichtje Sandra naar oma haar graf geweest en daarna bij opa langs. In januari was opa al weer 94 geworden en dat merkte je wel, hij had al een weekje of 3 een griepje. Terwijl we daar waren konden we nog lekker een beetje met hem praten, maar soms viel hij ook gewoon even in slaap.

Dinsdag ben ik voor 5 daagjes naar Engeland vertrokken, waar ik erg heb genoten. Op de dag van vertrek terug naar Nederland op zaterdag belde mijn vader dat hij niet op Schiphol zou staan omdat hij bij opa in het ziekenhuis zat.

De buurman van mijn ouders was zo aardig om ons op te halen. Nadat ik Melanie en Esmay daarna thuis had afgezet ben ik alsnog naar het ziekenhuis in Breda gereden. Rond 23:30 was ik in het ziekenhuis waar mijn ouders, oom (Wim) en nicht (Sandra) ook nog waren. Na een tijdje gingen Wim en Sandra ook naar huis en mijn moeder naar bed in het ziekenhuis. Opa werd steeds onrustiger en rond 1:30 hebben ze hem wat morfine gegeven wat eigenlijk niet veel leek te helpen. Rond 2:45 had ik het gehad en met opa was het nog steeds hetzelfde en ben ik naar huis gegaan om te slapen.

Net na het middag uur ben ik weer teruggegaan naar Breda waar de hele familie al weer bij opa. Om beurten hebben we de hele middag bij hem gezeten, afgewisseld met bij elkaar zitten op de gang. Rond vijven hebben we wat soep en broodjes gehaald in de winkel / het restaurant beneden in de hal. Pas na een minuut of 30 waren we weer boven want het opwarmen van een paar kopjes soep duurde nogal lang. Het was toen dus al bijna 17:30 toen we eenmaal weer boven waren, het tijdstip dat ze opa weer zouden gaan draaien. Vorig jaar bij oma was dat het moment dat ze is overleden dus ik wilde daar wel even bij blijven, maar bij opa was dat niet het geval.

Na het eten werd er een beetje overlegd over wie wanneer zou blijven. Mijn ouders waren erg moe omdat die er al een nacht in het ziekenhuis op hadden zitten en mijn vader zelfs maar een uurtje of 2 had geslapen. Zij zouden bij Sandra en Karel even een paar uurtjes gaan slapen en dan rond 24.00 weer terug komen waarna de rest dan weer zouden kunnen gaan slapen.

Om 19.25 wilde ik net mijn Supermarkt Manager gaan bellen, ik was even de gang op gegaan, om te vragen iemand anders om 6.00 te laten beginnen met werken toen Sandra de gang op kwam rennen dat ik moest komen. Opa snakte nog enkele malen naar adem waarna hij ophield met ademen.

Sandra en ik zijn toen snel op de gang even gaan bellen; ik naar mijn ouders, die net 5 minuten in bed lagen  en Sandra naar haar twee zusjes. Toen we een minuutje later weer terug op de kamer waren had opa nog steeds een hartslag. Dit heeft hij nog 4 minuten volgehouden maar om 19.34 was opa officieel toch echt overleden.

Uiteraard nog even met z’n alle bij hem gestaan waarna de zuster samen met Wim hem even mooi hadden neergelegd. Ondertussen kwamen mijn ouders ook weer aan en hebben we nogmaals even bij opa afscheid genomen.

Hier na zijn we naar Prinsenbeek gegaan bij mijn oom en tante thuis waar ook mijn ander twee nichtjes waren. Niet al te laat ben ik toen weer richting huis gegaan, want maandag was het weer vroeg er uit.

Zondag 11-11-2007

Vandaag is het al weer 30 weken geleden dat ik ben gestopt met roken!

In de eerste weken had ik het er nog wel moeilijk mee maar na gelang de dagen weken werden werd dat steeds minder. 30 weken, das dus al langer dan een half jaar! Op het moment heb ik eigenlijk helemaal geen last meer van ontwenning of trek in de normale bezigheden van alle dag, maar soms op wat speciale momenten dan komt er toch een hele kleine drang naar boven zetten. Daar stap ik dan maar snel overheen want het "ééntje kan wel" principe is me de vorige keer na 9 maanden stoppen ook fataal geworden dus daar gaan we deze keer lekker niet meer aan mee doen.

Dinsdag 18-09-2007

Dinsdag avond was het concert van Gwen Stefani in Ahoy in Rotterdam.

Uiteraard kwamen al haar bekende nummer voorbij; Cool, Wind it up, Hollaback Girl, Can I have it like that, Rich girl en al die anderen.

Het was één van de betere concerten die ik de laatste tijd heb gezien, het geluid was goed en de show zat leuk in elkaar.

Zaterdag 15-09-2007

In de nacht van zaterdag op zondag was er in het kader van de heropening in het theater Vlaardingen een marathon. Een vriend van mij had zich aangemeld als vrijwilliger en kon daardoor mensen uitnodigen te komen. Ik had alleen wel net de eerste week op mijn nieuwe filiaal achter de rug en was die zaterdag al om 6.00 aan het werk, dus ik zou wel even kijken tot hoe laat ik het vol ging houden.

Toen ik binnen kwam was "Enge Buren" bezig, drie mannen welke met muziek en tekst de zaal aan het lachen maakte. Vervolgens de cabaretiers Steef Cuijpers en Jaap Muller gezien. Kasper van Kooten was daarna aan de beurt en was door een uitgelopen sound check wat later dan geplant.
In de kleine zaal daarna Marc & Jochem gezien, ze deden een beetje denken aan Veldhuis en Kemper.
Daarna weer snel naar de grote zaal om nog een stukje "Op Sterk Water" te kunnen zien.  Ik had er wel van gehoord, maar het zien was er nou nog nooit van gekomen. Erg goed! Impro-cabaret noemde ze het. Door middel van vragen en verhalen uit het publiek word show aangepast, erg knap.
Als laatste heb ik rond 3.00 (was voor 2:30 gepland) Berry Lussenburg gezien. Berry Lussenburg is een Vlaardinger, dus de zaal zat aardig vol. Al twee keer eerder ben ik naar een show van hem geweest en wild dat wel graag even zien. Uiteraard had hij stukje over de opening en over het heden, maar ook stukjes uit zijn vorige shows kwamen aan bod.

Ik was aan het einde daarvan echt helemaal op en besloot naar huis te gaan. Het ging nog door tot 7.00, maar dat had ik toch echt niet meer vol gehouden.